ਬਾਈਪੋਲਰ ਡਿਸਆਰਡਰ ਲਈ ਯੋਗ: ਤੁਹਾਡੇ ਇਲਾਜ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਟਿਕਿਆ ਅਭਿਆਸ

ਕੋਮਲ ਯੋਗ ਬਾਈਪੋਲਰ ਡਿਸਆਰਡਰ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਵਾਈ ਤੇ ਥੈਰੇਪੀ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦੇ ਲੱਛਣ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖੋਜ ਅਜੇ ਸੀਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਤੀਬਰ ਅਭਿਆਸ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਚੈਨੀ ਭੜਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਾਈਪੋਲਰ ਡਿਸਆਰਡਰ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੇਚੈਨੀ ਜਾਂ ਮੇਨੀਆ ਦੇ ਲੱਛਣ ਵਧਦੇ ਜਾਪੇ। ਕਪਾਲਭਾਤੀ ਅਤੇ ਭਸਤ੍ਰਿਕਾ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ, ਲੰਮੇ ਰਿਟ੍ਰੀਟ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸੈਸ਼ਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ।

ਦਵਾਈ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਮੂਡ ਸਟੈਬੀਲਾਈਜ਼ਰ, ਇਲਾਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਈਕੋ-ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ, CBT, ਪਰਿਵਾਰ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਥੈਰੇਪੀ ਅਤੇ ਇੰਟਰਪਰਸਨਲ ਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਰਿਦਮ ਥੈਰੇਪੀ ਨੂੰ ਖੋਜ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਰਥਨ ਹੈ। ਯੋਗ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।

ਨਹੀਂ। ਮੂਡ ਸਟੈਬੀਲਾਈਜ਼ਰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਮੁੜ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। ਦਵਾਈ ਨੁਸਖ਼ੇ ਮੁਤਾਬਕ ਲੈਂਦੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰੋਗ ਮਾਹਿਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ।

ਛੋਟਾ, ਕੋਮਲ ਧਿਆਨ (5–20 ਮਿੰਟ) ਅਤੇ ਯੋਗ ਨਿਦ੍ਰਾ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੰਮੇ ਮੌਨ ਰਿਟ੍ਰੀਟ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੂਡ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਮਿਲੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਰੱਖੋ।

ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਦਰਮਿਆਨੀ, ਨਿਯਮਤ ਹਿੱਲਜੁਲ ਚੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਸੈਰ ਜਾਂ ਕੋਮਲ ਯੋਗ ਸੈਸ਼ਨ। ਦੇਰ ਰਾਤ ਦੀ ਤੀਬਰ ਕਸਰਤ ਤੋਂ ਬਚੋ ਜੋ ਨੀਂਦ ਵਿਗਾੜਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਮੂਡ ਦੇ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਗੰਭੀਰ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲਿਥੀਅਮ ਲੈਂਦੇ ਹੋ: ਬਹੁਤ ਪਸੀਨਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਮੀ ਲਿਥੀਅਮ ਦਾ ਪੱਧਰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਰਹੋ।