โยคะสำหรับหมอนรองกระดูกเคลื่อน: ท่าที่ปลอดภัย สิ่งที่ควรเลี่ยง และเมื่อไรควรพบแพทย์

โยคะเบา ๆ ช่วยหลายคนที่หมอนรองกระดูกเคลื่อนหรือโป่งได้ ด้วยการทำให้ยังขยับตัว ลดการเกร็งกล้ามเนื้อป้องกัน และเสริมความแข็งแรงของหลัง เลือกท่าแอ่นหลังแบบมีการรองรับและท่าที่กระดูกสันหลังอยู่ในแนวปกติ เลี่ยงท่าก้มตัวโดยหลังงอ และถามแพทย์หรือนักกายภาพบำบัดก่อน

เลี่ยงท่าก้มตัวโดยหลังงอ ซิทอัพ ท่าเรือ ท่าบิดตัวแรง ๆ ท่าคันไถ ท่ายืนด้วยไหล่ และท่ายืนด้วยศีรษะ รวมถึงทุกอย่างที่ทำให้ขาชาหรืออ่อนแรงมากขึ้น การยกของหนักและการกระโดดก็ควรรอไปก่อน

ไม่ได้ โยคะไม่สามารถดันหมอนรองกระดูกกลับเข้าที่ หมอนรองกระดูกที่โป่งหลายกรณีทุเลาลงเองในเวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือน และโยคะเบา ๆ ช่วยสนับสนุนการฟื้นตัวนั้นได้ด้วยการทำให้คุณยังขยับตัวและลดอาการปวด

การเดินทีละน้อยแต่บ่อยเป็นจุดเริ่มต้นที่ง่ายและปลอดภัยที่สุด จากนั้นการแอ่นหลังเบา ๆ (ท่าจระเข้ ท่าสฟิงซ์) ท่าสะพาน และการควบคุมกล้ามเนื้อแกนกลางมักช่วยได้ นักกายภาพบำบัดช่วยเลือกท่าให้ตรงกับระดับหมอนรองกระดูกและอาการของคุณได้

อาจดี หากฝึกอย่างระมัดระวัง หลักเดียวกันใช้กับ L4 L5 และ L5 S1: เลือกท่าที่ทำให้ปวดขาน้อยลง เลี่ยงการงอหลังขณะรับน้ำหนัก และหยุดท่าใดก็ตามที่ทำให้ปวดร้าวลงขามากขึ้น

มักค่อย ๆ ดีขึ้นในเวลาหลายสัปดาห์ หลายคนรู้สึกดีขึ้นมากภายในราว 6 สัปดาห์ แม้บางคนใช้เวลาหลายเดือน พบแพทย์หากอาการปวดไม่ดีขึ้นหลังผ่านไปหลายสัปดาห์หรือแย่ลง

ไม่มีวิธีธรรมชาติใดรับประกันว่าหาย แต่หมอนรองกระดูกส่วนใหญ่ดีขึ้นตามเวลา ขยับร่างกายเบา ๆ เดินบ่อย ๆ ใช้ยาแก้ปวดตามคำแนะนำ นั่งโดยมีที่รองหลังส่วนล่าง และเพิ่มโยคะเบา ๆ หรือท่ากายภาพบำบัด

รีบไปรับการรักษาหากชารอบขาหนีบหรือก้น ควบคุมการขับถ่ายปัสสาวะหรืออุจจาระไม่ได้ หรือขาอ่อนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ อาการเหล่านี้อาจหมายถึงเส้นประสาทถูกกดทับอย่างรุนแรง