स्ट्रोकनंतर योग: तुमच्या रिहॅबला साथ देणारी खुर्ची आणि भिंतीची आसने

रिहॅबिलिटेशनला सौम्य जोड म्हणून तो उपयोगी ठरू शकतो. छोट्या चाचण्यांनुसार योगामुळे चिंता कमी होऊ शकते आणि आत्मविश्वास वाढू शकतो, पण कोक्रेन आढाव्याने या पुराव्याची खात्री अतिशय कमी मानली आहे. आधी तुमच्या स्ट्रोक टीमला विचारा.

बसून सुखासन, भिंतीला टेकून ताडासन, एका वेळी एक हात वर उचलणे, बसून मार्जारासन, पलंगावर सेतुबंधासन, झोपून पट्ट्याच्या मदतीने पायाचा ताण आणि विश्रांतीसाठी शवासन.

नाही. योग मेंदूची दुरुस्ती करू शकत नाही. हालचाल परत येणे मुख्यतः रिहॅबिलिटेशनमधील कामांच्या वारंवार सरावातून होते. त्या कामासोबत योग जखडलेपणा, तोलाबद्दलचा आत्मविश्वास आणि शांततेसाठी मदत करू शकतो.

तुम्ही स्थिर आहात आणि व्यायामासाठी तयार आहात असे तुमची वैद्यकीय टीम सांगेल तेव्हाच. अनेक जण पहिल्या आठवड्यांत श्वसन आणि पलंगावरील हालचालींनी सुरुवात करतात आणि नंतर खुर्चीवरील आसने जोडतात.

फिजिओथेरपिस्टने दिलेले व्यायाम सर्वात आधी: बसून-उभे राहणे, चालणे, हात आणि बोटांची कामे. इतर दिवशी आधार घेऊन केलेली योगासने, सेतुबंधासन आणि संथ श्वसन जोडता येते.

सत्रे छोटी ठेवा, दिवसातील तुमच्या सर्वात चांगल्या वेळी सराव करा, आसनांमध्ये विश्रांती घ्या आणि थकवा जाणवण्याआधीच थांबा. दुसऱ्या दिवशी जास्त त्रास झाला तर पुढच्या वेळी कमी करा.

चाचण्यांमध्ये कोणतेही दुष्परिणाम नोंदवले गेले नाहीत, पण पडणे, खांद्यावर ताण आणि चक्कर येणे शक्य आहे. खुर्ची किंवा भिंतीचा आधार घ्या, कमकुवत हात कधीही ओढू नका, आणि डोके खाली जाणारी आसने व श्वास रोखणे टाळा.

भिंतीजवळ ताडासनात वजन एका पायावरून दुसऱ्या पायावर नेणे, बसून-उभे राहणे आणि आधार घेऊन चालणे, हे सर्व फिजिओथेरपिस्टने ठरवल्याप्रमाणे. तोल सुधारेल तसे स्ट्रोकचे फिजिओथेरपी व्यायाम टप्प्याटप्प्याने वाढवले जातात.

सेतुबंधासन आणि पट्ट्याच्या मदतीने पायाचा ताण यांसारखी सौम्य, मदतीने केलेली हालचाल जखडलेपणा कमी करू शकते, पण लकवा झालेल्या रुग्णांची फिजिओथेरपी तुमची केस जाणणाऱ्या थेरपिस्टच्या मार्गदर्शनाखालीच व्हायला हवी.

योगनिद्रा किंवा संथ भ्रामरी श्वास यांसारखी छोटी मार्गदर्शित विश्रांती चिंता कमी करू शकते आणि झोपेला मदत करू शकते. मन खचल्यासारखे वाटत असल्यास ती मानसिक आधाराची जागा घेत नाही.