काचबिंदूसाठी योग: सुरक्षित आसने, डोके वर ठेवून सराव आणि काय टाळावे

ताठ बसून/उभे राहून करायचा सौम्य योग आणि संथ श्वसन सहसा सुरक्षित असतात आणि ताणात मदत करू शकतात. डोके खाली जाणारी आसने, जोरदार श्वसन आणि श्वास रोखणे सुरक्षित नाहीत, कारण ते डोळ्यांवरील दाब वाढवतात.

शीर्षासन, सर्वांगासन, हलासन, अधोमुख श्वानासन, उत्तानासन, विपरीत करणी आणि बालासनात जास्त वेळ थांबणे. कपालभाती, भस्त्रिका आणि श्वास रोखणेही टाळा.

एका चाचणीत, नेहमीच्या उपचारांसोबत तीन आठवडे रोज ध्यान केल्याने ओपन-अँगल काचबिंदू असलेल्यांचा डोळ्यांवरील दाब कमी झाला. डोळ्यांच्या थेंबांची जागा घेण्याइतका दाब योग कमी करू शकत नाही.

डोळ्यांवरील दाब कमी करणारे थेंब, लेझर उपचार, किंवा डोळ्यातील द्रव बाहेर जाण्यास मदत करणारी शस्त्रक्रिया यांद्वारे. उद्देश आहे दृष्टीतंतूचे (ऑप्टिक नर्व्ह) संरक्षण करणे आणि असलेली दृष्टी टिकवणे.

नाही. थेंब सांगितल्याप्रमाणेच वापरत राहा. काचबिंदूमुळे झालेले नुकसान कायमचे असते, आणि उपचारांनी डोळ्यांवरील दाब कमी करणे हीच गोष्ट ते मंदावते असे सिद्ध झाले आहे.

काचबिंदू (ग्लॉकोमा, हिंदीत काला मोतिया) डोळ्यांवरील दाबामुळे दृष्टीतंतूचे नुकसान करतो. मोतीबिंदू (कॅटरॅक्ट, हिंदीत सफेद मोतिया) म्हणजे भिंग धूसर होणे; ही वेगळी स्थिती आहे.

पामिंग, पापण्या मिटणे आणि डोळ्यांच्या संथ हालचाली सुरक्षित आणि आरामदायक आहेत. त्या दृष्टीतंतू दुरुस्त करत नाहीत किंवा गेलेली दृष्टी परत आणत नाहीत.

ताठ स्थितीतील योगात धोका कमी आहे. मुख्य धोका उलटी आसने किंवा जोर लावण्याचा आहे, जे डोळ्यांवरील दाब वाढवतात. डोळ्यात वेदना, दाब किंवा अंधुक दिसू लागल्यास थांबा.

त्यात डोके हृदयाच्या पातळीवर किंवा खाली जाते, म्हणून ते टाळणे किंवा कपाळाखाली उशांची उंच चळत ठेवून अगदी थोडा वेळ करणे उत्तम. तुमच्या तज्ज्ञांना विचारा.