อูรธวะมุขะศวานาสนะ (ท่าสุนัขเงยหน้า): วิธีทำโดยไม่ทำร้ายหลัง

ในท่าสุนัขเงยหน้า แขนเหยียดตรงและต้นขายกพ้นพื้น แขนและไหล่จึงรับน้ำหนัก ส่วนท่างูเห่างอศอก ขาและเชิงกรานอยู่บนพื้น จึงนุ่มนวลต่อหลังและข้อมือมากกว่า

ในการฝึกแบบโฟลว์ ค้างหนึ่งจังหวะหายใจเข้า ถ้าทำเป็นท่าเดี่ยว 3–5 ลมหายใจ การค้างนานกว่านั้นมักทำให้ตัวทรุดลงที่ไหล่และหลังส่วนล่าง

มักเพราะต้นขาตกลงหรือวางมือไกลไปข้างหน้า การแอ่นจึงไปกดที่หลังส่วนล่าง ให้ยกและเกร็งต้นขา ดึงท้องเข้า เลื่อนมือกลับมาข้างซี่โครง หรือใช้ท่างูเห่าแทน

เป็นท่าระดับสอง ผู้เริ่มต้นควรเริ่มจากท่าสฟิงซ์และงูเห่า แล้วค่อยลองท่าสุนัขเงยหน้าโดยวางบล็อกใต้มือหรือวางเข่าลงพื้น

เสริมกล้ามเนื้อต้นแขนด้านหลัง หัวไหล่ กล้ามเนื้อหลัง และขา และยืดอก หน้าท้อง และกล้ามเนื้องอสะโพก

ลองวางบล็อกใต้มือ พับเสื่อรองใต้ฐานฝ่ามือ หรือเปลี่ยนไปทำท่าสฟิงซ์บนปลายแขน ถ้ายังปวดอยู่ ให้ตรวจข้อมือกับแพทย์

ในสุริยนมัสการแบบอัษฎางค์และวินยาสะ ใช่ แต่สุริยนมัสการ 12 ท่าแบบดั้งเดิมของอินเดียจะใช้ท่างูเห่าในจังหวะนั้นแทน