குக்குடாசனம் (சேவல் ஆசனம்): செய்வது எப்படி, முன்தேவைகள் மற்றும் யார் தவிர்க்க வேண்டும்

முழு பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து, தொடைகளுக்கும் கெண்டைக்கால்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளிகளில் கைகளை நுழைத்து, உள்ளங்கைகளைத் தரையில் தட்டையாக வைத்து அழுத்தி இடுப்பையும் கால்களையும் உயர்த்துங்கள். சில மூச்சுகள் இருந்து, கீழே இறங்கி, பத்மாசனத்தை மெதுவாகப் பிரியுங்கள்.

முக்கிய நன்மைகள்: கைகள், மணிக்கட்டுகள், தோள்கள், வயிற்றுத் தசைகள் வலுப்பெறுதல். பத்மாசனத்தில் ஏற்கனவே வசதியாக இருப்பவர்களுக்கு இடுப்பு அசைவுத்தன்மையைப் பேணி, சமநிலையையும் கவனத்தையும் பயிற்றுவிக்கிறது. செரிமானம் பற்றிய கூற்றுகள் ஆராய்ச்சியிலிருந்து அல்ல, மரபிலிருந்து வந்தவை.

ஆம். முழு பத்மாசனம், கைகளை நுழைத்தல், கைச் சமநிலை மூன்றையும் இணைப்பதால் இது மேம்பட்ட ஆசனம். பெரும்பாலோருக்கு முதலில் பல மாதங்கள் இடுப்பு, மணிக்கட்டு, மையத் தசைப் பயிற்சி தேவைப்படும்.

இரண்டிலும் பத்மாசனத்தைக் கைகளின் மீது தரையிலிருந்து உயர்த்துகிறோம். துலாசனத்தில் (தராசு ஆசனம்) கைகள் கால்களுக்கு வெளியே இருக்கும்; குக்குடாசனத்தில் கைகள் பத்மாசனத்தின் வழியே செல்வதால் அதிக இடுப்புத் திறப்பும் வலுவான மணிக்கட்டுகளும் தேவை.

முடியாது. முழங்கால் வலியில்லாத முழு பத்மாசனம் அவசியம். அர்த்த பத்மாசனம், பத்த கோணாசனம் போன்ற இடுப்பைத் திறக்கும் ஆசனங்களில் பயிற்சி செய்யுங்கள்; அதற்குப் பதிலாகச் சம்மணம் போட்டு அமர்ந்த நிலையிலிருந்து துலாசனம் பழகுங்கள்.

ஊர்த்துவ குக்குடாசனம் சிரசாசனத்திலிருந்து செல்லும் கடினமான மாறுபாடு: உள்ளங்கைகளில் சமநிலை பெறும்போது பத்மாசனம் மேல் கைகளின் பின்புறத்தில் தங்கும். நிலையான சிரசாசனமும் குக்குடாசனமும் பழகிய பிறகே இதைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

குக்குடாசனம் (Kukkutasana) என்பது சம்ஸ்கிருதப் பெயர். "குக்குட" என்றால் சேவல், "ஆசனம்" என்றால் நிலை; அதனால் தமிழில் இதைச் சேவல் ஆசனம் என்றும் அழைக்கிறோம்.