वरद मुद्रा (दानाची मुद्रा): अर्थ, प्रतीक आणि ती कशी धरावी

वरद मुद्रा ही दानाची मुद्रा आहे: हात खाली, तळहात बाहेर आणि बोटे खाली, जणू भेट देत आहोत. ती उदारता आणि करुणेचे प्रतीक आहे.

बौद्ध कलेत सहसा डावा हात, तर उजवा हात अभय मुद्रेत उंचावलेला असतो किंवा मांडीवर असतो. हिंदू कलेत कोणताही हात असू शकतो.

ध्यानात उदारता, करुणा आणि क्षमेसाठी ती पारंपरिकरीत्या वापरली जाते. हा प्रतीकात्मक सराव आहे; आरोग्यावरील तिच्या परिणामांवर कोणतेही संशोधन नाही.

वरद म्हणजे बोटे खाली असलेला, खाली केलेला देणारा हात; अभय म्हणजे बोटे वर असलेला, उंचावलेला संरक्षण करणारा हात. अनेक उभ्या बुद्धमूर्ती दोन्ही एकाच वेळी दाखवतात.

नाही. वरुण मुद्रेत करंगळीचे टोक अंगठ्याच्या टोकाला जोडले जाते. वरद मुद्रा म्हणजे बाहेरच्या दिशेला असलेला, खाली केलेला उघडा तळहात.

सावकाश चालताना वरद मुद्रा छान जमते: डावा हात तळहात पुढे करून उघडा सोडा. ज्ञान मुद्रा हाही एक सोपा पर्याय आहे.

झोपण्यापूर्वी पडून असताना एखादी सौम्य मुद्रा धरता येते, पण झोप लागल्यावर हात सैल होईल, आणि ते ठीक आहे.